25 Μαΐου, 2010

Κάποιος ξέχασε να μου πει τι να γράψω

Μετά από μια βόλτα στην πόλη του φωτός, την πόλη των πάρκων θα την αποκαλούσα τώρα πια, επιστροφή στο πεδίο μάχης. Εδώ που μένω δεν θα πάρω ποτέ το ποδήλατο μου να βγω μια βόλτα και κανένα αεράκι δεν θα φυσήξει την πλάτη μου. Εαν ήξεραν όσοι μένουν στην Πόλη του Φωτός πόσο τυχεροί είναι, ίσως να μην άναβαν ποτέ ξανά φωτια, ίσως να μην μεθούσαν ποτέ ξανά, για να ξεχάσουν ότι όλα είναι παντού το ίδιο πολύπλοκα απλά.
Είναι δύσκολο κάθε μέρα να θυμάσαι πως ήταν 20 χρόνια πριν, όπου πάλι έναν πόλεμο επικαλούσουν και κάποιο θερμό επεισόδιο. Είναι όλη αυτή η ζέστη που απλώνεται από το Ιρακ ως τη Σερβία και το ατέλειωτο Χουμπλα-Χουμπλα που απλώνεται από την έρημο ως τον Σηκουάνα.
The art of being here θα γίνει η πιο δύσκολη, η πιο γρατσουνισμένη φωνή που συγκινεί το Ειναι σου. Ετοιμάσου, μάζεψε τόξα και ασπίδες, θα κερδίσει αυτός που θέλει να διασχίσει και να φτάσει στην ακτή.

10 Ιουνίου, 2009

Μηχανή Άμλετ

Κάνε θεε μου να σπάσω το σβέρκο μου την ώρα που θα πέφτω από τον πάγκο της μπυραρίας...

23 Φεβρουαρίου, 2009

Διακοπές μέσα και πάνω στο χιόνι...

Θέλουν και επιμένουν να βάλουν τον κόσμο να κάνει διακοπές, να περικόψει τις δουλειές. Αλλά τι θα κάνει όλος αυτός ο κόσμος στον ελεύθερο του χρόνο; θα βλεπει τηλεόραση;θα διαβάζει περιοδικά; θα κάνει μανικιούρ ή θα γράφει στα περιοδικά πόλης; πόσο θα αντέξει ένας άνθρωπος υπερδραστήριος στην αδράνεια;αυτή η μετάβαση δημιουργεί τραύμα, ποιος θα την θεραπεύσει; κανείς, αλλωστε αυτό είναι το σχέδιο να πέσει το ηθικό, οι αντοχές, τα όνειρα.Κλεισμένη η ασχήμια τους σε μια γυαλα και να πέσει στη θάλασσα, μποτίλια, να ταξιδέψουμε σε καρυδότσουφλο όσος χρόνος μένει ακόμη..

11 Φεβρουαρίου, 2009

Coming back...

Πολυ πολυ καιρό έλειψα, αναρωτιόμουνα που είμαι και τι μπορώ να πω.Είναι καιρός αφού η στάχτη έχει αρχίσει και καταλαμβάνει όλη την περιοχή να πω ότι θέλω, όπως είπε ένας φίλος για να μείνει κάτι εδώ, αφού στον πραγματικό κόσμο ότι και να φτιάξω γκρεμίζεται, γιατί όχι δηλαδή...
Ξεκινάμε!

09 Δεκεμβρίου, 2008

Σαν τον ποντικο στη στέγη...

Η δεύτερη μέρα των καταστροφών άρχισε να μπαίνει στο ρυθμό της ρουτίνας...για τον τηλεθεατή...σαν τις βόμβες στη Καμπούλ...η έκπληξη είναι κάπως μειωμένη, τώρα πια όλα τα περιμένουμε, καθώς και την εξάπλωσή της σε όλη την πόλη.
Τα πρωινά είμαι σαν ποντικός, τρυπώνω σε ένα λεωφορείο ή στο μετρό και σκαω μύτη στη Χαριλάου Τρικούπη, ναι, λίγο πριν τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, τα μόνα γραφεία αντιπολίτευσης στον πλανήτη που φυλάσσονται 365 μέρες το χρόνο!και συναντάω τις φάτσες των "ανδρων των ΜΑΤ" που το μάτι τους γυαλίζει αυτές τις μέρες, που κοιτάνε γυναίκα και είναι έτοιμοι να της ορμήσουν, που κρατάνε τα δακρυγόνα σε τσιγκινα κουτάκια και καπνίζουν ψιλοαμέριμνοι, ψιλοετοιμοπόλεμοι. και επικρατεί στο δρόμο μας μια νεκρική ησυχία, αυτή που προμηνύει ανησυχία και κρυφή δραστηριότητα. Ανεβαίνω στο ποντικίσιο γραφειάκι μου, συναντώ κόσμο που παρά τις δυσκολίες μετακίνησης έρχεται να πάρει λεφτά και κατά τις 3.00 φεύγω. Μη τυχόν και νυχτώσει. Και βγουν οι κακοι, οι κουκουλοφόροι, που μάλιστα από ότι ακουω πρέπει να είναι και ΣΥΡΙΖΑ (έχουμε στυλ σαν Έλληνες, με την ταυτότητα και τη μαγκιά μας) και εγώ πρέπει να είμαι μέσα, σαν την κοκκινοσκουφίτσα.
Σήμερα ανέβηκα και τη Σκουφά. Τα μπαρ με τις σαμπανιες και τις μπόμπες πήγαν από ..μπομπα...Μαύρες σακκούλες σκεπάζαν τις τζαμαρίες.Ένας προνοητικός για να γλιτώσει το νεο χτυπημα κόλλησε και χαρτάκι από εκτύπωση υπολογιστή "ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΕΞΗ" για να παρει με το μέρος του τους κακούς και μη χαλάσουν τη προσοψη που πριν μια βδομάδα ανακαίνισε...και πιο πάνω σκουπιδοσακκούλες μαύρες. και κλειστά όλα. σήμερα δεν ήπιε κανείς καφε...
Και κατέβηκα προς Νομική, ρημαδιό ο Βαράγκης και ένα JEEP ήταν για μουσείο, καμμένο ως εκεί που δεν παίρνει.Στη γωνία οι "΄άνδρες των ΜΑΤ", περιμένανε...εμένα ή τους κουκουλοφόρους, ή τους κακούς, ή όλους μας που ίσως τολμήσουμε μια μέρα να γίνουμε κακοί, ή και να παραμείνουμε ως έχει, απλά θα τολμήσουμε να πουμε μια αντίθετη κουβέντα;
Τη μισώ αυτή τη σύγχυση, αυτό το φόβο, αυτό το μπέρδεμα και την κατασκευή εικόνων και ιδεών.Πολύ χαμηλά. Και αυτή τη φορά δεν ξερω αν θα γεννήσει κάτι αυτή η καταστροφή. Και το φοβάμαι γιατί διάλογος δεν γίνεται.Αυτή η ευκαιρία να ακουστεί κάτι, πάλι χάθηκε. και θα ξυπνήσουμε με τους ίδιους απέναντί μας αύριο. Πιο αγριεμένους. Δεν πιστεύω ότι η αστυνομία είναι ο εχθρός, εχθρός είναι η εξουσία και η προπαγάνδα της. Ακούω τα παντα και συνεχώς θυμάμαι τις απολύσεις στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, θυμάστε, τα πρωτα σημάδια λογοκρισίας. και παλι θα μείνουμε στην ωμή βία και στα καμμένα μαγαζιά, γιατί δικαιοσύνη ποτέ δεν αποδίδεται εδώ κάτω, μόνο τα χαλια μας ανακυκλώνουμε.
Ο ποντικός έχει ήδη φτάσει σε ασφαλές λιμάνι και περιμένει...τη σειρά του...

08 Δεκεμβρίου, 2008

ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Ναι ρε, καψανε το δεντρακι ,το ψηλότερο της Ευρώπης, ναι ρε, εγινε πρωτοχρονια λίγο πιο νωρίς, γιατί άλλαξε η χρονιά, μη σας πω και η βλαχοπρωτευουσούλα μας. "Αυτή δραματική νύτα που ζούμε"..λεει η τρελή που ασχολείται με το χριστουγεννιάτικο δεντράκι και όχι με το παιδί που το τσακίσανε και το είδαμε όμορφα και καλά όλοι μας. τον χτυπάγανε στο κεφάλι και του περάσανε χειροπέδες για να τον διαλύσουν κάτω από τη στοά. "Για τις περιουσίες των μικρομεσαίων, ρε γαμώτο" θα φωνάζανε οι "άντρες των ματ"....ΠΛΑΚΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΛΙ; ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΜΑΣ ΜΑΡΑΝΕ Ή Ο ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ;ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΘΑ ΚΑΕΙ ΚΑΙ Η ΒΟΥΛΗ, ΜΗ ΚΟΙΜΗΘΕΙΤΕ........

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΑ "ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ" ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!!!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!!!Βλεπω ενα χοντρο Αβραμόπουλο στο βήμα της Βουλής που φοράει τη στυλάτη οδύνη του. ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΨΕΜΜΑ, ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΟΡΟΙΔΙΑ, ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΕΧΕΙ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΘΕ ΟΡΙΟ. Η Αρένα άνοιξε και τα λιονταρια περιμένουν, καιρός να πέσουν μέσα κάποιοι που ξέχασαν να ακούνε και μόνο μιλάνε με λόγια πλαστικά.

07 Δεκεμβρίου, 2008

Προμελετημένο έγκλημα...

Το διάβασα στον "ανεμο"(naftilos.blogspot.com) και ειμαι μαζί του 100%. στημενο και άκρως αηδιαστικο, ντροπιαστικό και εξευτελιστικό.΄Πνιγεσαι και που το σκεφτεσαι. Αν δολοφονουμε τα μωρά μας, καλυτερα να μη τα αφήνουμε να βγουν απο το μαιευτήριο. Σε ενα κωλοχώρι σαν την Αθήνα, γίνονται τα εγκληματα των μεγαλουπόλεων και των κοινωνιών ακραίων (πραγματικά) ανισοτήτων. ΣΚΑΤΑ, καθε μέρα και χειρότερα. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΑΛΛΟ.
και ως συνήθως μπερδευονται οι αναρχικοί με τους χουλιγκανς και οι ακροαριστεροί με τους φασίστες. Η σύγχυση που επικρατεί στο χαλασμενο μυαλό των περισσοτέρων μεγαλώνει από τα επαναλαμβανόμενα πλάνα και τη ψευδή διασπορά ειδήσεων. παρτε λίγο ακόμη κλιμα τρόμου. κλειστείτε μέσα και κυρίως ψωνίστε φαγητό, τα Προάστια του Παρισιού ανάψανε τις φωτιές στα Εξάρχεια. Κύριε Σαρκοζί βοηθείστε τον αδυνατισμένο κύριο Υπουργό Δημοσίας Αναρχίας και Αταξίας.
Αν δεν δουμε αρπυστριοφόρα της αστυνομίας, χαιρετήστε με σοβιετικα...

21 Νοεμβρίου, 2008

vatopuzzle.pbwiki.com

Μπαινουμε τώρα... στο νόημα...!Μπραβο σε οποιον είχε την ιδέα!
παντως αν γινόνταν να υποχρεωθεί η μονή να κάνει και αυτή μια "δωρεα" στη χώρα τα 50 εστω μυρια, δεν θα ήταν κακό....για ένα συγχωροχάρτι βρε αδερφε...

Όχι στο όνομά μας!

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω (υπό διαμόρφωση) κείμενο.
Όχι στο Όνομά μας
“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”. –Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08
“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω” - Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08
Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.
Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.
Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.
Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.
Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.
Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.

14 Νοεμβρίου, 2008



αυτό μάλιστα, είναι μια προταση σοβαρή

κάτι πίσω...

Δυστυχώς από πολύ νωρίς στη ζωή μου είχα μια προαίσθηση ενός τέλους που πολύ σύντομα θα έφτανε. Το ερώτημα, εξίσου νωρίς, που ανέκυψε ήταν: ζώ σα να ειναι καθε μέρα η τελευταία ή παραιτούμαι και βυθίζομαι στην αδράνεια για να απολαύσω τις τελευταίες στιγμές ηρεμίας;
Η σύγκρουση θέλει κότσια και δεν υπήρξαν ποτέ αρκετά παραδείγματα που θα μας παρέσυραν σε μια επιλογή ΖΩΗΣ ακόμη και σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης.

Μακάρι να υπάρχει θεός μήπως και μείνει κάτι πίσω...

08 Οκτωβρίου, 2008

The question is to buy or to sell...

Το ερώτημα ειναι να πάρουμε μετοχές της Εθνικής τώρα που πέφτει ή θα πέσει κι άλλο και οι ευκαιρίες θα είναι πιο μεγάλες....
Πάντα στη κρίση κάποιοι βγαίνουν ευνοημένοι...

07 Οκτωβρίου, 2008

Περασε καιρος...

Πέρασε πολύς καιρός. σκέφτομαι τι να γράψω και τελικά αποφασίζω να σιωπώ. Η "κατάρρευση" ήταν καιρός πριν που είχε έρθει αρκεί να περπατούσες με τα μάτια ανοιχτά και να διάβαζες λίγο μόνο εφημερίδα. Ωστόσο όπως όλα τα τρομακτικά, σε σοκάρουν τόσο που αδρανοποιούν τα αντανακλαστικά. Τι να πω; ότι έχω διαβάσει για τα "Κραχ" αλλά η πραγματικότητα είναι πάντα πιο αποστομωτική; Να πω ότι δεν μπορώ να φανταστώ το μετά (ποσο χαμηλα θα παει) και να αναπαράξω τις εκδοχές περι καταστροφής του κόσμου ή περί ελεύσεως της Δευτέρας Παρουσίας;
Δε συμφωνώ ότι τα μικρά και ασήμαντα δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούν. Πάντα με αυτά ασχολούνται οι άνθρωποι ακόμη και στον πόλεμο. Θα πει κανείς, ότι και τώρα πόλεμο έχουμε, τρίτο παγκόσμιο, αλλά με νέους τρόπους, κάποιοι αυτοεξοντώνονται λόγω της πίεσης που οι άλλοι εμμέσως ασκούν. Θα μετράμε σε λίγο πόσοι τρελλάθηκαν ή αυτοκτόνησαν από την απελπισία της οικονομικής καταστροφής.
Ομολογώ ότι δεν ξέρω τι να κάνω.Παρακολουθώ και συγκρίνω με όσα έχουν παρέλθει. Μη νομίζετε αυτό το καινούριο βάρος που προστίθεται σε όσα ήδη υπάρχουν κάνουν την κατάσταση οριακή, και ας λέμε ο ένας στον άλλο "υπομονή θα έρθουν καλύτερες μέρες", καταβάθος πόσο το πιστεύουμε;

12 Αυγούστου, 2008

Περί βιλών και άλλων θαυμάτων

Reicher Russe kauft 500-Millionen-Euro-Villa
Schöner wohnen: Ein russischer Geschäftsmann hat an der französischen Riviera für die rekordverdächtige Summe von einer halben Milliarde Euro die Belle-Epoque-Villa "Leopolda" erworben. Um wen es sich bei dem zahlungskräftigen Käufer handelt, ist jedoch nicht bekannt.

Δηλαδη, την ώρα που Ρώσσοι στρατιώτες μάχονται, σκοτώνονται και εξαφανίζονται, οι Ρώσσοι επιχειρηματιες αγοράζουν βίλες στα ομορφότερα σημεία της Ευρώπης. Πιο πανω αναφέρει την αγορά από έναν τέτοιο επιχειρηματία της βίλας "Leopolda" έναντι 1.5 ευρώ στην Κυανή Ακτή....
βεβαια κάτι παρόμοιο συμβαίνει στη Χαλκιδική, την Κρήτη, κτλ, κτλ

περίεργος μήνας ο Άυγουστος, μάλλον ο πιο επικίνδυνος από όλους. Πόλεμος των 6 ημερών; πάλι; μάλλον ζήσαμε πολύ καιρό ειρηνικά, και ήρθε η σειρά μας.
Συνιστώ σε όσους παίρνουν διαζύγιο ή εστω χωρίζουν από μια σχέση να διαβάζουν εφημεριδα φανατικά, σίγουρα τα δικά τους προβλήματα θα φανούν πολύ μικρά και θα τα ξεπεράσουν πιο γρήγορα. το αίμα που φαίνεται είναι πιο τρομακτικό από μια καρδιά που "ματώνει"

22 Ιουλίου, 2008

"WITHOUT"- Ετοιμαστείτε για γροθια στο στομαχι

Ταινία με πολλά "άνευ" και "γιατί"


18 Ιουλίου, 2008

Το άλλο με το τζιπ cherokee του Δημάρχου το ξέρετε?

"Πλήρωσαν χρέη του δήμου από τις δωρεές για τους πυρόπληκτους" άρθρο της σημερινης "Ε"http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=85016512
Αυτοί είμαστε όταν παίρνουμε θεσεις σε δημαρχιακα/νομαρχιακα και πάσης φύσεως συμβούλια.

το άλλο με το πολιτιστικό κέντρο Αστυνομίας το ξέρετε?

Ημέρα Τετάρτη στη βουλή σε συζήτηση το σχέδιο νόμου για το πολιτιστικό κέντρο της Αστυνομίας. Άκουσα ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ, ΠΑΣΟΚ, όλοι το καταψήφισαν και ΄κατήγγειλαν την καταστρατήγηση των κανόνων δόμησης και τον ακρωτηριασμό του χώρου πρασίνου του Γουδιού για να χτίσουν κατι που θα υπερβαίνει σε επιφάνεια το σημερινό κτίριο της Αστυνομίας, θα περιλαμβάνει υπόγεια γκαράζ και χώρους, θα χτιστεί από ιδιωτη και όλα αυτά για να "διδάσκεται η ιστορια της αστυνομίας" προκειμένου να αποφευγονται λάθη του παρελθόντος....Για διευθυντή αναζητούν κάποιον με γνώσεις πάνω στο διεθνες έγκλημα και θητεία στο εξωτερικό!για να διοικεί το ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ.
Άλλοι είπαν ότι ο ιδιώτης κάτι θα ζητήσει για αντάλλαγμα (τι????????), αλλοι ότι αμερικανοί πράκτορες θα εκπαιδεύονται (??), άλλοι ότι ειναι υποπτο να χτίζει κτίριο τεράστιας επιφάνειας με γκαραζ και υποδομες ηλεκτροτεχνικές για να διδάσκεται η ιστορία και όλοι συμφώνησαν ότι προτιθενται να φτιαξουν άλλο ένα ΕΚΤΡΩΜΑ στην περιοχή Γουδιου!!!

Προσωπικά βαρέθηκα την ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ,την ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ κ την ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!!!!!!!!!!

16 Ιουλίου, 2008

http://www.spiegel.de

Ich dusche seltener =κάνω ντους πιο αραια....

Οι Γερμανοί ξέρουν να επιβιώνουν και όταν η κοινωνία τους περνάει κρίση, τα μέσα ενημέρωσης αντί μόνο να διαπιστώνουν το πρόβλημα, παρουσιάζουν λύσεις...Άλλοι αραίωσαν την πολυτέλεια του να κάνεις ντους, άλλοι θερμαίνουν μονάχα το υπνοδωμάτιο του παιδιού τους και άλλοι πήραν τα ποδήλατα (σε όλη τη διάρκεια του χρονου)!
πως το βλέπω ότι θα ξανανοίξουν οι τσαγκάρηδες, οι μαραγκοί και οι γανωτες....και φυσικά θα κλείσουν οι κρεοπώλες και οι Delicieux...

04 Ιουλίου, 2008

ΔΙΧΩΣ ΜΝΗΜΗ

Σε δωμάτιο ενός ξενοδοχείου με παχιά μοκέτα, μεγάλο υπέρδιπλο κρεβάτι, με μεγάλη τζαμαρία χωρίς πόρτα με θέα στη μεγάλη πόλη. Μια γυναίκα πάνω στο κρεβάτι δείχνει κουρασμένη. Κοιτάει το ενυδρείο με το μπλε φως. Χτυπάει η πόρτα. Η Δάφνη νομίζει ότι είναι η υπηρεσία δωματίου. Αρνείται να ανοίξει. Το άτομο συνεχίζει να χτυπάει επίμονα. Τελικά ανοίγει. Μια γυναίκα με βινύλ παντελόνι, βαμμένη και ψηλά τακούνια μπαίνει κρατώντας μια σαμπάνια στο χέρι. Η Δάφνη δείχνει να μην την ξέρει. Η γυναίκα είναι προκλητική. Κάθεται σε μια πολυθρόνα απέναντι από το κρεβάτι δίπλα στh τζάμαρία. Η Δαφνη έχει ταραχτεί. Η Δάφνη είναι καιρό μόνη και πήγε στο ξενοδοχείο (που είχε περάσει ένα βράδυ με έναν άγνωστο που μετά χάθηκε) Η γυναίκα με το βινύλ είναι το είδωλο της Δάφνης. Στη διάρκεια του έργου βγάζει τα υπερβολικά ρούχα και μένει με ένα ίδιο φόρεμα με της δάφνης. Είναι αυτή, αλλά αρχικά εμφανίζεται σαν η γυναίκα που η Δάφνη θα ήθελε να ήταν. Η Δάφνη αρνείται αυτό που όλοι ξέρουν, ότι είμαστε μόνοι και η ευτυχία κρατάει για λίγο. Και ότι τίποτα δεν είναι όπως το νομίζεις. Η διάλυση της μοναξιάς. Συνύπαρξη στο όλο του σύμπαντος. Όλα είναι θέμα σκέψης. Η απογοήτευση είναι μια παρεξήγηση, το αυτονόητο της ύπαρξης υπερβαίνει τα πάντα